Çərşənbə axşamı, 22 Yanvar 2019
USD : 1.7
EUR : 1.996
Hava
+6 ° Baku
-0 ° Quba
-0 ° Qusar
+4 ° Gəncə
+5 ° Lənkəran
+3 ° Naxçıvan
+6 ° Salyan
+3 ° Şəki

Qonşu rayonda ehsan vermək


Bu il martın 16-da “Toy-yas mafiyasının qələbəsi” başlıqlı yazı yazmışdım və başlıqdan da məlum olduğu kimi, uyğun sahədəki problemlərə toxunmuşdum


Yazı dərc olunan gün Dini Qurumlarla iş üzrə Dövlət Komitəsinin sədri Mübariz Qurbanlı zəng etdi, təxminən yarım saat ərzində bu mövzuda fikirlərimizi bölüşdük. Komitə sədri yazıda irəli sürülən mülahizələrlə əsasən razılaşdığını bildirdi, razılaşmadığı məqamları dedi, ümumən faydalı söhbətimiz oldu.

Belə anlaşmışdıq ki, yas mərasimlərinin keçirilməsi xüsusunda neqativ hallarla rastlaşarsam, yazım, Dini Qurumlarla iş üzrə Dövlət Komitəsi də gücü, səlahiyyəti çatdığı qədər tədbir görsün.

Budur, bu mövzuda yeni bir yazının yazılmasını vacib edən xüsusat var.
Bir neçə gün öncə bu mövzuda nəsə yazmağı məndən Cavanşir adlı həmkəndlim xahiş etdi. O, Bakıda yaşayır, ancaq 40 gün öncə rayonda yaşayan kiçik qardaşı gənc yaşda vəfat edib və Cavanşir  hüzr mərasimlərini verərkən problemlə üzləşib.

Məsələ belədir: vəfat edən şəxs məcburi köçkün rayonunun sakini olduğundan hüzr məclisinə ölkənin bir çox yerindən - Bakıdan, Gəncədən, Şirvandan, Sumqayıtdan və başqa yerlərdən qonaqlar gəlib və hüzr evi yerli adamlarla onların arasından ayrı-seçkilik qoymalı olub.

Ötən ilin sentyabrından başlayaraq toy və yas mərasimlərinin təmtəraqlı keçirilməsinə qarşı aparılan, bir ara mediada geniş müzakirə olunan kampaniyadan sonra bir çox yerlərdə belə bir qayda formalaşıb ki, uzaqdan gələn qonaqlara ehsan olaraq yemək verilsin, amma yerli camaat çayla yola salınsın.

Neçə vaxtdır bu qaydaya riayət edilir. Hətta mollalar qənddandakı qəndin üzərindəki konfetlərin yığışdırılmasını vacib sayırlar ki, rayon rəhbərliyinin qəzəbinə gəlməsinlər.
Cavanşir danışır ki, o, hüzrə gələn qonaqları, kobud desək, çeşidləyərkən, yəni “uzaqdan gələnlər”i xörək verilən mağara, “qəsəbə camaatı”nı çay verilən mağara yola salarkən özünü çox naqolay durumda hiss edib, uzun illər xeyrində-şərində iştirak etdiyi adamların yanında xəcalət çəkib.

Həmkəndlim deyir ki, bir çox rayonlarda, Bakı şəhərinin özündə hüzr məclislərində “gəlmə-yerli” ayrı-seçkiliyi yoxdur, ehsan hamıya verilir.

Vaxtilə Xalq Təsərrüfatı İnstitutunda Mübariz müəllimin tələbəsi olmuş Cavanşir bu məsələni komitə sədrinin diqqətinə çatdırmağı bu yazının müəllifindən xahiş edərək deyir: “Müəllimə de ki, ya hər yanda eyni cür olsun, ya da bir rayonda belə, başqa rayonda elə olmasın. Pis vəziyyətdə qalırıq”.

Eyni məsələnin iki qonşu rayonda bir cür, o birində başqa cür həll olunduğunu deyən başqa bir həmsöhbətim isə bildirir ki, yası düşmüş ailə məcburiyyət üzündən hüzr məclisini gedib qonşu rayonda - Beyləqanda keçirib, çünki orda ehsana qadağa qoyulmayıbmış.

Bu, bir tarixi ənənədir: hüzrü düşən ailə qonaqlarına mütləq ehsan verir, özünü buna borclu sayır. Əslində bu hərəkətin fəlsəfəsi ondan ibarətdir ki, ailə uzaqdan-yaxından gələn və uzun çəkən mərasimdə iştirak edən adamların ehtiyaclarını nəzərə alır, onları uzaq mənzilə ac-susuz yola salmaq istəmir. Bu, normaldır.

Normal olmayan şey ildən-ilə daha təmtəraqlı, bol çeşidli ehsan süfrəsi açmaq yarışının başlanması idi. Bəzi imkanlı şəxslər əzizlərinin hüzr məclislərində varidat nümayiş etdirmək yarışına çıxmışdılar və bunun qarşısı alınmasa tezliklə ehsan süfrələrində qara kürü, suşi, avakado-filan da görünəcəkdi.

Hazırda isə bəzi imkanlı şəxslər də öz yaxınlarının hüzr məclisində sadə ehsan süfrəsi açırlar və bu, başqalarına nümunə olmaq baxımından faydalıdır.

Bu da bəlli faktdır ki, istənilən mədəni cəmiyyətdə formalaşan adət-ənənələr vaxtilə tətbiq edilmiş qayda-qanunların, yasaqların məhsuludur. Heç nə, heç bir düzən, əndazə öz-özünə əmələ gəlmir. Ancaq hər halda, nəsə bir yasaq tətbiq edərkən boşluqlara yol verilməməlidir ki, bu da ayrı-seçkiliyə səbəb olsun.

Xalid KAZIMLI(musavat)
pia.az
Etiket:
loading...